سه شنبه ها روزهایی است كه عموما سینماها شلوغ می شود - اینكه این شلوغی ربطی به نیم بها بودن بلیط در روز های سه شنبه دارد یا نه اصلا مهم نیست- سینما آزادی كه به نوعی حكم قلب تپنده  سینماهای پایتخت را دارد از دیگر سینماها پر رونق تر و شلوغ تر به نظر می آید. اقشار مختلف مردم بیشتر از همه، جوانها، بسیار به چشم می خورند  كه با عجله از پله ها بالا می آیند و به نمایشگر دم  در نگاه می كنند و بعد از آن یا سریع به باجه مراجعه می كنند كه بلیط فیلم مورد نظرشان را تهیه كنند و یا مغموم و ناراحت از اینكه بلیط گیرشان نیامده خیلی كندتر از بالارفتنشان، از پله ها پائین می آیند و در حین پائین آمدن با خود زمزمه می كنند كه سه شنبه ی هفته ی بعد باید زود تر بیائیم و بلیط بگیریم.
من كه دیروز به اجبار باید جلوی سینما آزادی منتظر یك دوست می ایستادم، به لطف ترافیك تهران و دیر كردن آن دوست عزیز، توفیق نصیبم شد كه 20 دقیقه ای به صورت اجباری شاهد صحنه ای جالب باشم كه بهانه ای شود برای همین نوشتار.

ماشین های گشت ارشاد محترم مقابل درب سینمای محترم آزادی پارك شده و عده ای از خانم های محترمه را كه از پوشش مناسبی برخوردار نبودند جلب می كردند و یا بعضا به یك تذكر خشك و خالی بسنده می كردند. اینكه گشت ارشاد چرا باید جلوی سینما دست به چنین كاری بزند و اساسا این كار درست است یا نه مورد صحبت ما نیست. اینكه مردم دیگر به نمایشگر های جلوی در توجهی نمی كردند و همگی روی پله ها، پشت به درب سینما درحال نظاره كردن برخورد نیروهای خدوم انتظامی با خانم های محترم بدحجاب بودند هم مورد بحث ما نیست. حتی فحش و ناسزاهای درگوشی مردم محترم حاضر كه در هر لحظه نثار دوستان انتظامی می شد هم موضوع ما نیست. این حرف ها بماند برای وقتی دیگر.

نكته ی جالبی كه توجه مرا كه از چند قدم دور تر شاهد این صحنه ها بودم جلب كرد این بود كه دوستان نیروی انتظامی كار خود را انجام می دادند و عزیزان بدحجاب را مورد تفقد قرار می دادند و در عین حال در بك گراند همین صحنه، نمایشگر بزرگ و اصلی  سینما كه معرف فیلم های درحال اكران سینما است و قسمت هایی از آن فیلم ها را به عنوان تیزر بالای درب اصلی به عموم نشان می دهد، درحال نشان دان صحنه ها و تصویر هایی از خانم های بازیگر در بعضی از فیلم های در حال اكران بود كه به راحتی و بدون نیاز به كوچكترین دقتی می شد تشخیص داد كه وضعیت ظاهری بازیگران زن همان تصاویر كه خیلی راحت از نمایشگر خارجی سینما برای تمام مردم توی خیابان بدون هیچ سخت گیری پخش می شد بسیار بسیار بدتر از خانم هایی بود كه نیروهای عزیز انتظامی به جلبشان اقدام می كردند. قطعا تا الان متوجه شده اید كه روی صحبت ما در این مقاله با آن نیروهای خدوم نیست، بلكه با مسئولین امر فرهنگی است. سوال اینجاست كه بدحجابی در سینما و اساسا رسانه های تصویری بیشتر در فرهنگ عمومی جامعه تاثیر دارد یا بدحجابی بخشی از شهروندان در سطح شهر؟ برخورد با عوامل سینمایی بیشتر هزینه بری دارد یا برخوردهای انتظامی به این گستردگی در سطح شهر؟ با كدام باید مبارزه كرد؟ و كدام را راحت تر می توان كنترل كرد؟

كدام یك بر كدام یك تاثیر بیشتر دارند؟ تا وقتی كه وضع سینما به این شكل باشد و برای فروش فیلم از هر صحنه ای استفاده شود، اصلا می شود به اصلاح فرهنگی جامعه فكر كرد؟ و دهها سوال دیگر كه هنوز جوابی برایش پیدا نكردم.

قطعا روی صحبت من با كارگردانان و عوامل سازنده فیلم فاخری چون یه حبه قند نیست. اما بهتر است دوستان مسئول این سوالات را با شجاعت یك بار برای همیشه جواب بدهند كه بالاخره كدام شیوه درست است؟ این سیاست دوگانه را ما باید كجای دلمان بگذاریم؟ اگر بدحجابی باعث انحراف جامعه می شود، پس چرا در رسانه های خومان تبلیغش را می كنیم و اگر نمی شود پس چرا این گونه با مردم برخورد می كنیم و آن قدر ناسزا را برای خودمان می خریم؟ قطعا اگر حركتی سازنده قرار باشد در جهت فرهنگ سازی حجاب صورت گیرد، نیازمند یك برنامه ریزی جامع ، همه جانبه، منطقی،مدبرانه و با راهكارهای فرهنگی  است...

در راه با دوستم خیلی راجع به این موضوع صحبت كردیم و آسیب شناسی های مختلف فرهنگی و اجتماعی بحث را داغ كرده بود. درباره ی آسیب های برخورد انتظامی در حوزه ی فرهنگ و بی مبالاتی در سینما و ...
وقتی خواستیم از هم جدا شویم دوستم دست مرا گرفت و گفت: خودتو انقدر اذیت نكن! اینا همه دعواهای سیاسیه ربطی هم به فرهنگ نداره،  ایشالا درست می شه...