در هفته های اخیر بخش اعظم اهالی ورزش بسیج شدند تا حمید سجادی، قهرمان پیشین دوومیدانی به عنوان وزیر ورزش و جوانان به مجلس معرفی شود و سپس شبكه وسیعی به راه انداختند تا نمایندگان مجلس را متقاعد كنند به معاون پیشین سازمان منحله تربیت بدنی رای اعتماد دهند، اما مجلسی ها منكر سوابق درخشان ورزشی سجادی نبودند، بلكه او را در سطح مدیریت دستگاهی كلان با این ابعاد تشخیص ندادند و اینچنین بود كه برخی اهالی ورزش با ناراحتی و عصبانیت صحن علنی مجلس را ترك كردند، اما علت این عصبانیت بیش از آنكه به واسطه ناكامی سجادی باشد، به دلیل احتمال بالای معرفی علی سعیدلو به عنوان وزیر به مجلس است؛ سعیدلویی كه برخوردهای تحقیر آمیز و ارباب رعیتی اش در كنار وعده های عمل نشده اش به اهالی ورزش، غیرقابل انكار است.

به گزارش سرویس ورزشی «آینده»؛ با كوتاه آمدن احمدی نژاد و مسجل شدن اجرای قانون ادغام سازمان های ملی جوانان و تربیت بدنی و تشكیل وزارت ورزش و جوانان -به عنوان الگویی بین المللی- پس از ماه ها جدل، این حمید سجادی بود كه از سوی محمود احمدی نژاد برای تصدی كرسی وزارت به مجلس معرفی شد تا نمایندگان ملت در خصوص صلاحیت گزینه رئیس دولت برای در اختیار گرفتن این جایگاه مهم و حساس به شور بنشینند؛ شوری كه از همان ابتدا با سبك معرفی سجادی چندان پاسخ مثبتی از دلش خارج نمی شد و اگرچه بسیاری از نمایندگان فضا را برای جلسه رای اعتماد تلطیف كرده و تلاش نمودند تا او رای اكثریت را به دست آورد، اما بی شك سبك برخورد احمدی نژاد تاثیرش را گذاشت. تا آنجا كه یكی از نمایندگان مخالف انتخاب سجادی روز گذشته پشت تریبون مجلس ادعا كرد طبق شواهد، خود رئیس جمهور هم علاقه ای به وزیر شدن سجادی ندارد.

در هر حال تا پیش از سه شنبه این هفته و در طول هفت روزی كه از معرفی سجادی به مجلس گذشت، چندصد ورزشی كه ده ها تن از بزرگان ورزش و سایر حوزه ها و حتی تعدادی از چهره های ارزشی شاخص در میانشان بودند، بسیج شدند تا حمید سجادی رای بیاورد و شاید اگر قرار باشد فعالیت های این گروه عظیم را رصد كنیم با چندهزار ساعت تماس تلفنی و در همین ابعاد پیامك و ده ها جلسه میان اهالی ورزش و تعدادی از نمایندگان مجلس، بخش بزرگی از افكارعمومی و رسانه های مكتوب نیز تحت فشار اهالی ورزش و حمایت وسیعی كه از سجادی شده بود یا در حمایت از سجادی وارد عمل شدند و یا اگر مخالف بودند، ترجیح دادند به نظر اهالی ورزش احترام بگذارند و در مقابل، تعداد محدودی رسانه به نقد سنگین سجادی و عملكرد، سوابق و برنامه غیرقابل دفاعش پرداختند كه همان میزان نقد محدود نیز چاشنی كافی برای قطعیت عدم كسب رای اعتماد به سجادی بود.

روز سه شنبه آخرین فرصت برای حمیدسجادی بود كه نظر نمایندگان مجلس را جلب كند، اما او به دلایل مشخص چنین نكرد كه شاید اگر چنین می كرد می توانست رای اعتماد را به دست آورد، اما شاید دیگر احمدی نژاد نمیتوانست دو سال با او كار كند! تعدادی از مخالفانش خواستار آن شدند كه سجادی مرز خود را با جریان انحرافی مشخص كند و در خصوص اینكه قرار است وزارت ورزش پایگاه انتخاباتی برای چیدن نمایندگان مجلس شود، توضیح دهد. اما سجادی از این موضوع طفره رفت و كلامی در قبح و رد جریان انحرافی بر زبان جاری نكرد. او حتی برنامه مشخصی نداشت و عمده گفته هایش یك سری سرفصل بود و حتی یك هدفگذاری كمی مشخص را شامل نمی شد، چه رسد به یك برنامه ریزی اجرایی قابل اعتنا و در حوزه جوانان، همین میزان سرفصل ها نیز وجود نداشت و به همین دلیل نمایندگان این تصور را داشتند كه با انتصاب سجادی، بحث جوانان یك بحث فرعی خواهد شد.

اما آنچه از همه بیشتر باعث گشت این قهرمان نتواند به عنوان یك ورزشی حائز اكثریت آراء سفید نمایندگان مجلس شد و حتی رئیس جمهور نیز در زمان دفاع از او با فریادهای دو دو نمایندگان مواجه شد، عدم برخورداری اش از توان مدیریت بر مجموعه ای كلان با چندده هزار كارمند در سراسر كشور و طراحی یك استراتژی كلان برای حوزه های ورزش و جوانان كشور بود؛ مسئله ای كه حتی در زمان معاونت سجادی در سازمان تربیت بدنی نیز مورد اشاره بود و برخی توان سجادی را پایین تر از اسلافش چون سعید فائقی، علی كفاشیان، مهدی قدمی و كیومرث هاشمی می دیدند و سوابق اجرایی او را در حوزه ورزش برای در اختیار گرفتن دومین كرسی مهم سازمان منحله تربیت بدنی ناكافی می پنداشتند.

با همه اینها، مصائبی كه علی سعیدلو در دو سال حضورش به ورزشی ها هدیه داده بود و كسی جرات بیانش را ندارد، باعث شده بود ورزشی ها تمام توان خود را به كار بندند تا سجادی كه منطقی تر از رئیسش است، وزیر شود و سعیدلو از این حوزه برود و به عنوان گزینه بعدی وزارت ورزش معرفی شود و در واقع اگرچه بسیاری از ورزشی ها به مشكلات و ضعف های سجادی واقف بودند، اما از ترس اینكه سعیدلو یا گزینه ای بدتر از سجادی این مسئولیت را برعهده بگیرد، درصدد حمایت از سجادی برآمده بودند، هرچند گروهی نیز به قصد سهم خواهی به حمایت از سجادی برخاسته بودند؛ اتفاقی كه محقق نشد و حالا ورزشی ها با این مصیبت مواجهند كه اگر علی سعیدلو انتخاب شود، برخی اتفاقاتی كه در دو سال گذشته به چشم دیده اند و جز در جلسات خصوصی جسارت بیانش را ندارند، باز هم تكرار شود و به همین دلیل برخی از ایشان درصدد برآمده اند تا احمدی نژاد چهره ای جز سعیدلو را به مجلس معرفی كند و اختیارات سعیدلو در حوزه ورزش سلب شود.

 مشایی و سعیدلو در مسابقات بین المللی موی تای (رشته ای كه مسئولیتش در دوره سعیدلو در اختیار محافظ مشایی قرار گرفت) در كیش

حال شرایط حساس شده و بسیاری از ورزشی ها با واهمه از آینده سخن به میان می آورند؛ آینده ای كه برای رسیدن به آن پولی در حساب فدراسیون ها نیست، اما كسی جرات ندارد بگوید آقای سعیدلو وعده های میلیاردی تان به فدراسیون ها چه شد و چرا برخی فدراسیون ها باید محتاج هزینه های اولیه اداری شان باشند و تلفن هایشان قطع شود؟! برخوردهای تحقیرآمیز علی سعیدلو با اهالی ورزش شهره عام و خاص است و رفتار ارباب رعیتی رئیس سابق سازمان ورزش با برخی اهالی ورزش و تغییر مسیر گفته هایش كه بارها و بارها صد و هشتاد درجه جابجا شده و بسیاری از وقایعی كه در این دوره رخ داده و ورزشی جماعت جسارت بازگو كردنش را ندارند از جمله بحث رقابت ورزشكاران ایران و اسرائیل در شنا و وزنه برداری، باعث شده طی دو سال دیگر توسط سعیدلو با همین رویه بیش از پیش باعث نگرانی شود؛ سعیدلویی كه به روایت تصاویر روابط حسنه ای با مشایی دارد و افتتاحیه مسابقات ورزشی با حضور مشایی و سعیدلو افتتاح می شود و می تواند قائم مقام داشته باشد!

در این شرایط حساس انتظار می رود گزینه بعدی احمدی نژاد برای وزارت ورزش و جوانان چهره ای نباشد كه مجلس با او چالش جدی دارد و برخی نمایندگان پیش از این در مخالفت با او سخن گفته بودند، چرا كه در این صورت ماجرای وزارت نفت در دولت نهم تكرار خواهد شد و همانگونه كه سعیدلو رای نیاورد، محصولی انصراف داد و گزینه سوم وزیر شد، علی رغم آن كه مجلس نشان داه در برابر گزینه دوم انعطاف بیشتری دارد، اما اگر گزینه دوم احمدی نژاد، علی سعیدلو با مدرك زمین شناسی باشد، این بار گزینه دوم هم رای نمی آورد و كار به نامزد سوم می كشد. بر این مبنا امید می رود احمدی نژاد اگر گزینه قابل قبولی برای تصدی این كرسی مهم در حلقه نخستش ندارد، استثنائاً از خارج حلقه‌ای كه حساسیت زیادی رویش هست، چهره ای را معرفی كند و از این كه یك بانك رای و تبلیغ به نام وزارت ورزش و جوانان به چهره ای خارج از این حلقه واگذار شد، نگران نباشد و دلش به حال ورزشی ها بسوزد كه ماه هاست در بلاتكلیفی مطلق به سر می برند.