شما خود ساكن تهران هستید و اتفاقا در این چند سال هم دخترتان ازدواج كرده است و هم پسرتان. خوب می دانیدكه ...می دانم كه تمام جوانان ایرانی را مثل فرزندان خود دوست دارید و میخواهید همه خوشبخت شوند؛ اما فكر نمی كنید در این شرایط تنها با سخنرانی مشكلی حل نمی شود و باید فكری اساسی كرد؟ پیشنهادی دارم

در حالی كه دكتر احمدینژاد در سخنرانی روز شنبه خود سن ازدواج جوانان را برای پسرها 19 تا 22 سال و برای دختران 16 تا 18 سال اعلام كرده، یكی از بینندگان «آینده» با ارسال پیامی خواستار كمك رییس قوه مجریه برای ازدواج خود شده است.
در این پیام آمده است:
جناب آقای دكتر احمدینژاد! ابتدا تشكر عمیق خودم را بابت این همه لطف و توجهی كه به ما جوانان دارید، تقدیمتان می كنم.
جنابعالی فرمودید جوانان در بیست سالگی ازدواج كنند، در مزایا و ضرورت ازدواج جوانان شكی نیست. اما فكر نمیكنم هیچ جوانی كه امكان و تمایل به ازدواج داشته باشد، آن را یك روز هم به تاخیر بیندازد.
من هم مثل میلیونها جوان دیگر، هر بار كه برای ازدواج حساب و كتاب می كنم، میبینم فعلا باید صبر كنم.
شما خود ساكن تهران هستید و اتفاقا در این چند سال هم دخترتان ازدواج كرده است و هم پسرتان. خوب می دانید كه رهن كوچكترین آپارتمان یعنی بین 45 تا50 متر، حتی در مناطق جنوبی تهران برای كسانی كه توان پرداخت اجاره را ندارند، حدود 20میلیون تومان است.
هزینه یك عروسی ساده، نه آن گونه تجملاتی كه در بخشهایی از نمایشگاه ازدواج آسان سازمان ملی جوانان تبلیغ می شد، حداقل 5 میلیون تومان تمام می شود.
آن وقت بگویید برای جوانی كه 18 سالگی از دبیرستان فارغ التحصیل می شود و همان سال اول در یك دانشگاه دولتی، نه آزاد و غیرانتفاعی و پیام نور و...كه باید شهریه بدهد، پذیرفته می شود و در كوتاهترین زمان ممكن یعنی 4سال درسش را تمام می كند و سپس به سربازی می رود ودر 24 سالگی به محض آنكه از سربازی فارغ شد، استخدام می شود و حقوق نسبتا مناسب پانصد هزار تومانی را هر ماه دریافت می كند، چند سال طول می كشد تا بتواند این 25 میلیون تومان كه حداقل هزینه برای سادهترین زندگی است را فراهم كند؟
تازه من فرض كردم خانواده این جوان نیازی به كمكهای او ندارند و قرار نیست بخشی از وسایل منزل نیز آن طور كه مرسوم است، از سوی داماد تامین شود و ده ها فرض خوشبینانه دیگر درباره مریض نشدن، مسافرت نرفتن، بیكارنماندن، عوارض و مالیات ندادن و... را كه با هم درنظر بگیریم، 50 ماه یعنی بیش از 4سال طول می كشد تا امكان سادهترین ازدواج فراهم شود و آن وقت من حداقل 28 سال ونیم دارم و 8 سال و نیم از وقت ازدواجم به تعبیر شما گذشته است.
جناب دكتراحمدینژاد!
می دانم كه تمام جوانان ایرانی را مثل فرزندان خود دوست دارید و میخواهید همه خوشبخت شوند؛ اما فكر نمی كنید در این شرایط تنها با سخنرانی مشكلی حل نمی شود و باید فكری اساسی كرد؟
اكنون كه برای هدفمندكردن یارانه ها كمر همت بستهاید، آیا موضوعی مهمتر و مقدس تر از ازدواج وجود دارد كه مستحق اختصاص یارانه كافی باشد؟
آیا بهتر نیست برای اینكه سن ازدواج جوان ایرانی كه الان در مرز سی سال است و ممكن است تا چند سال دیگر به نزدیكی 40 سال برسد، پایین بیاید، یك بار برای همیشه با اختصاص یارانه ازدواج مشكل ازدواج جوانان را حل كنید؟
البته قبل از حل مساله ازدواج، حل مساله اشتغال ضروری است. چرا كه جوان تا زمانی كه دانشجو است و بعد هم كه سرباز است، شاغل به حساب می آید و از آمار بیكاری شما كم می شود. اما در واقع درآمدی ندارد و تازه بعد از سربازی كه درد بیكاری هم به دردهای او اضافه می شود.