وی در نجف نام مستعار روحانی را داشت و به همراه چند نفر دیگر تلاش كردند با استفاده از این نام، سندی جعل كرده، علیه یكی از علمای نجف اقدام كنند..زیارتی پس از انقلاب عمده تلاش خود را صرف ساواكی معرفی كردن دكتر شریعتی نمود و با وجود نظر صریح رهبر انقلاب و شهید بهشتی...
حجتالاسلام حمید زیارتی كه در دهه شصت ریاست مركز اسناد انقلاب را برعهده داشته است، در طول آن سالها جز انتشار كتاب خود كاری انجام نداد و همین امر سبب شد تا دفتر رهبری او را كنار گذاشته و شخص دیگری را به ریاست این مركز بگمارد.
در طول آن سالها آیتالله اكبر هاشمی رفسنجانی كه به وی به دیده یك مورخ معتدل نمی نگریست، اقدام به تاسیس بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی به مدیریت حجتالاسلام معادیخواه كرد و همین امر زمینه مخالفت سید حمید روحانی را با آقای هاشمی در پی داشت.
بنابر اطلاعات جمعآوری شده توسط خبرنگار «آینده»، حمید زیارتی كه تا چندی پیش یكی از نیروهای چپ تندرو محسوب میشد، به جهت آنكه قبل از انقلاب امام خمینی در نجف اسكان داشت، عملاً نقش جدی در مبارزات قبل از انقلاب نداشته است.
وی كه به دستور امام قرار بود تاریخ انقلاب را بنویسد، طی سالهای متمادی عمده تلاش خود را صرف ساواكی معرفی كردن دكتر شریعتی نمود و با وجود نظر صریح رهبر انقلاب و شهید بهشتی درباره حسن نیت دكتر شریعتی و استفاده او از برخی همكاریها با ساواك برای به دست آوردن فضای فعالیت فرهنگی، وی همچنان بر عقیده خود اصرار میورزید.
بنابر نظر رهبر انقلاب، آیتالله خامنهای كه در پی نوشت كتاب جریانهای سیاسی مذهبی معاصر ایران آمده،: "نامهنگاری به ساواك و انتخاب محتوای خاص در این نامهها، یك تاكتیك به قصد فریب دستگاه حكومت شاه تلقی میشود.
به نظر من و با شناختی كه از دكتر داشتم، وی تلاش كرد تا از وجود نقاط مشترك خود با دستگاه مانند ضدیت با ماركسیسم و انتقاد از روحانیت استفاده كند و ساواك را درباره خود به طمع بیندازد و در واقع آنها را فریب دهد و موفق شد. شاكله او با نوكری ساواك سازگار نبود. حداكثر این بود كه وی اهل خطركردن در مبارزه با دستگاه نبود و مایل بود در حاشیه عرصه مبارزه قرار داشته باشد... در سال 54 كه من از زندان آمدم، و همه به دیدن من میآمدند، او به منزل من نیامد و برای دیدار من منزل جوانی از دوستان مشتركمان را معین كرد و چند ساعتی با هم بودیم (آن جوان فرحبخش بود كه به من و دكتر ابراز ارادت میكرد)."
زمانی كه وی در نجف می زیست، نام مستعار روحانی را داشت و در مدرسه آیتالله العظمی بروجردی زندگی می كرد و طبق ادعای برخی شخصیتهای مبارز، آن زمان وی به همراه چند نفر دیگر تلاش كردند با استفاده از این نام، سندی جعل كرده، علیه یكی از علمای نجف كه گفته می شد مخالف امام بود، اقدام كنند.
این سند كه آقای جلال الدین فارسی هم در خاطراتش به آن اشاره كرده است، سندی جعلی و ساختگی بود به این عنوان كه سفارت ایران چكی را برای سید محمد روحانی به بانك رافدین بغداد فرستاده كه از روی ناشیگری مبلغ آن هم به ریال نوشته شده بود!
این سوال مطرح بود كه چه طور این سند دست آقای سید حمید روحانی افتاده است.
توجیه مطلب این بود كه پستچی به اشتباه پاكت مزبور را كه به نام آقای سید محمد روحانی بوده، با این تصور كه متعلق به آقای سید حمید روحانی است، به مدرسه آقای بروجردی آورده و به سید حمید روحانی تحویل داده است.
جلال الدین فارسی كه شاهد افراط كاری های وی بود، سخت با وی درافتاد و حتی یك بار در لبنان وی را كتك نیز زد.
گفتنی است «آینده» آمادگی دارد دفاعیات حجتالاسلام زیارتی را در زمینه موارد مذكور منتشر نماید.