بر اساس گزارش جدید صندوق بین المللی پول ، ایران رتبه اول را در آمار مهاجرت نخبگان از میان 91 كشور در حال توسعه یا توسعه نیافته دنیا كسب كرده است .
به گزارش عصر ایران صندوق بینالمللی پول در این مورد گزارش داده است كه سالانه حدود 180 هزار ایرانی تحصیلكرده به امید زندگی و یافتن موقعیت های شغلی بهتر از كشور خارج میشوند . این صندوق بین المللی در گزارش خود می افزاید كه رقم خروج حدود 180 هزار نخبه تحصیلكرده از ایران ، به معنی خروج سالانه 50 میلیارد دلار ارز از كشور است .
طبق این آمار هماكنون بیش از 250 هزار مهندس و پزشك ایرانی و بیش از 170 هزار ایرانی با تحصیلات عالیه در آمریكا زندگی میكنند و طبق آمار رسمی اداره گذرنامه، در سال 87 روزانه 3/2 نفر با مدرك دكترا، 15 نفر با مدرك كارشناسی ارشد، و صدها نفر با مدرك كارشناسی از كشور مهاجرت كرده اند .
این آمارها ی تكان دهنده - كه واقعا فاجعه آمیز است - باید خواب را از چشم مدیران دولتی و مسئولان عالی رتبه كشور برباید و " هم وغم " آنها این باشد كه با برنامه ریزی اصولی و ایجاد فضایی مناسب زندگی در كشور جلوی این روند بنیان بر افكن مهاجرت نخبگان را بگیرند و یا لااقل شیب صعودی مهاجرت نخبگان و تحصیلكردگان را كند كنند .
باید توجه داشت كه مهاجرت هر نخبه تحصیلكرده از كشور به معنای بر باد دادن فرصت های توسعه ملی است و كشور را تبدیل به كارگاه مجانی تربیت نیروی انسانی متخصص برای كشورهای توسعه یافته دنیا می كند .
اگر آمار صندوق بین المللی پول درباره زیان 50 میلیارد دلاری فرار نخبگان از كشور درست باشد باید گفت كه سالانه از روند مهاجرت نخبگان از كشور تقریباً معادل درآمد فروش نفت ، زیان مالی و اقتصادی متحمل می شویم .
این آمار تكان دهنده ضرورت توجه ویژه مسئولان را به موضوع را می طلبد و به نظر می رسد برای جلوگیری از زیان های مترتب بر پدیده فرار مغزها باید كمیته ویژه یا ستاد بحرانی با حضور مسئولان عالی رتبه دولتی و كارشناسان خبره تشكیل شود .
البته امید است كه این ستاد بحران صرفا محملی برای دریافت حقوق و مزایای برخی مدیران ناكارآمد دولتی نشود و این ستاد واقعا با حس وطن دوستی و احساس دفاع از منافع ملی كشور راهكارهایی را برای مقابله با پدیده فرار مغزها اندیشیده و به مورد اجرا بگذارد .
مخلص كلام اینكه ، امسال از سوی مقام رهبری با نام " اصلاح الگوی مصرف " نامگذاری شده است و گمان نمی رود كه زیان های وارده از ناحیه فرار مغزها قابل مقایسه با ضررهای مصرف بالای آب و برق و سوخت و.... باشد . بنابراین اگر از این زاویه به موضوع نگریسته شود باید در سال اصلاح الگوی مصرف جلوگیری از زیان های ناشی از پدیده مهاجرت نخبگان از كشور در صدر برنامه ریزی های ملی نظام قرار گیرد .