یك دانش آموخته كارشناسی ارشد فیزیك پزشكی در وبلاگ خود نوشت:
ارسال فركانس های رادیوئی برای ایجاد پارازیت و اختلال در مقابل دریافت برخی شیكه های ماهواره ای، در یك ماه گذشته حرف و حدیثهای زیادی در مطبوعات و حتی مجلس ایران ایجاد نموده است. متاسفانه در فضای امنیتی، غیر شفاف و ملتهب كنونی، فضاسازیهای ژورنالیستی در مجلات و سایتهای اینترنتی باعث سردرگمی بیشتر مردم شده است. هر گروه، سازمان و رسانه ای هم، بسته به خاستگاه سیاسی و فكری خود، آسیبهای بیولوژیك امواج پارازیت را تایید یا رد می كند، امری كه به هیچ وجه در صلاحیت علمی آنان نیست.
از طرفی موكول نمودن بررسی جوانب این موضوع به سازمانها و وزارتخانه های دولتی همچون وزارت بهداشت یا سازمان انرژی اتمی ایران، معمولا نمی تواند سبب اعتماد سازی در بین مردم شود چرا كه این شائبه در بین مردم وجود دارد كه سازمانهای دولتی، بیشتر در پی تایید نظرات مقامات سیاسی و امنیتی هستند تا بررسی دقیق و علمی موضوع. این مورد و مواردی نظیر پرونده برنجهای آلوده به آرسنیك هندی، تخریب اكوسیستم تالاب انزلی به بهانه ساخت جاده كنار گذر دریا، تخریب آثار تاریخی و باستانی در بستر آبگیر سد سیوند و قضایای مشابه دیگر نشان می دهد كه جامعه ایرانی، بیش از پیش از نبود نهادها و انجمنهای واقعا مستقل علمی رنج می برد.
فراموش نكنیم كه در داستان پارازیتهای ماهواره ای، اهمیت ندادن به سلامت مردم در لابلای دعواهای سیاسی ما را دچار یك اشتباه تاریخی خواهد نمود. بویژه اینكه برخی از پژوهشهای اخیر نشان می دهد كه تابشهای ناشی از فركانسهای رادیویی مانند امواج ناشی از تلفنهای همراه و آنتنهای بی تی اس، ممكن است سبب ایجاد عوارض نهفته با احتمال ظهور در سالهای دور در افراد شده و حتی آن را به صورت بین نسلی منتقل نماید. گرچه ضروری است درباره مساله ارسال پارازیت از چند ایستگاه در شهر تهران، پژوهشهای مستقلی انجام گردد. پژوهشهایی كه نیاز به دانستن شدت میدان، طول مدت ارسال فركانس، فاصله مردم از منابع ارسال كننده فركانس، زاویه آن نسبت به افق و ... می باشد و باید توسط گروهی از پژوهشگران یا یك سازمان مستقل علمی انجام گیرد و نتایج آن بدور از هر گونه شائبه "ملاحظات سیاسی" به اطلاع مردم برسد تا در صورت لزوم نسبت به اصلاح آن یا یافتن جایگزینی برای آن، یعنی پیدا كردن روشی كه هدف نهایی ارسال پارازیت را تامین كند اما احتمالا عوارض بهداشتی كمتری داشته باشد، اقدام گردد.
گرچه در فضای كنونی كشور گام نهادن در مسیر ایجاد انجمنها ونهادهای مستقل علمی و صنفی، كاری بس دشوار و خطیر است اما نباید فراموش كنیم كه این امر یكی از الزامات ما در راه توسعه علمی و صنعتی و اجتماعی است. یك سال قبل، اندیشه ایجاد " انجمن حفاظت پرتوی ایران (در شرف تاسیس)"با چنین رویكردی شكل گرفته است. انجمنی كه هم در حوزه حفاظت از انسان در برابر تابشهای رادیوئی و هم در برابر تابشهای اتمی و هسته ای فعالیت خواهد كرد. ما در " انجمن حفاظت پرتوی ایران (در شرف تاسیس)" دست نیاز و همكاری خود را به سوی همه متخصصین مرتبط و علاقمندو دارای دغدغه های اساسی درباره سلامت هم میهنانمان دراز می كنیم.