برای نمونه ابطحی كه فهرستی از اتهامات به هاشمی،خاتمی ومووی وارد كرد،تنها به تخلفی نظیر شركت در دو راهپیمایی غیرقانونی اعتراف كرد یافردی كه به عنوان اغتشاشگرمحاكمه شدتنها به اقداماتی نظیر پرتاب دو عدد سنگ كه آنهم به مأموران اصابت نكرده اعتراف كرد
در حالیكه رهبر انقلاب در خطبههای عید فطر در رابطه با دادگاه انتخابات، اعترافات متهمان درباره خود را دارای اعتبار، اما در رابطه با دیگران فاقد حجت شرعی دانستند، سناریوسازان امنیتی – رسانهای به دلیل نگرانی از پیامدهای این سخنان، اقدام به توجیهات ناشیانه كردند.
به گزارش خبرنگار «آینده»، رهبر انقلاب در رابطه با برگزاری دادگاه انتخابات تصریح كردند:« اینكه در دادگاهها - كه در تلویزیون هم پخش میشد - از قول یك متهمى چیزى راجع به یك كس دیگرى گفته میشود، من این را بگویم كه این، شرعاً حجیت ندارد. بله، متهم هرچه دربارهى خود در دادگاه بگوید، این حجت است. اینكه بگویند در دادگاه دربارهى خودش اگر اعترافى كرد، حجت نیست، این حرف مهملى است، حرف بىارزشى است؛ نه، هر اقرارى، هر اعترافى، شرعاً، عرفاً و در نزد عقلا در یك دادگاه در مقابل دوربین، در مقابل بینندگان میلیونى كه متهم علیه خود بكند، این اعتراف مسموع است، مقبول است، نافذ است؛ اما علیه دیگرى بخواهد اعترافى كند، نه، مسموع نیست. فضا را نباید از تهمت و از گمان سوء پر كرد.»
این در حالی است كه متهمانی كه در پنج جلسه دادگاه انتخابات اعتراف كردهاند، بخش عمده تخلفات را به دیگران نسبت داده و در رابطه با خود، اقرار جدی نداشتهاند.
به طور نمونه محمد علی ابطحی در دادگاه تنها به تخلفی نظیر شركت در دو راهپیمایی غیرقانونی اعتراف كرد یا محمد عطریانفر نیز به شركت در یك راهپیمایی قبل از انتخابات اعتراف كرده و حتی افرادی كه به عنوان اغتشاشگر اقدام به اعتراف كردند، به اقداماتی نظیر پرتاب دو عدد سنگ به مأموران كه به آنها اصابت نكرده یا زدن لگد به یك فرد بسیجی با لباس شخصی یا فعالیت در ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی اعتراف كردند كه عملاً مجازات خاصی ندارد. اما بخش مهم اظهارات آنان مربوط به انتساب اتهام به افراد دیگر بوده است كه با سخنان صریح رهبر انقلاب، این اعترافات حجت و اعتبار قانونی و شرعی ندارد.
با این وجود، سناریوسازان امنیتی – رسانهای كه نقش پررنگی در برگزاری غیرقانونی چهار جلسه اول دادگاه ایفا كردهاند، از سخنان صریح رهبر انقلاب دچار نگرانی و تشویش شده و اقدام به ارائه توجیهات بیاساس جهت سرپوش گذاشتن بر تخلفات خود شدهاند.
این در شرایطی است كه مطابق با آموزههای شرعی تنها شهادت و اظهار خبر از سوی فرد عادل در اسلام پذیرفته است و اگر پروندهسازان امنیتی معتقدند افرادی كه در دادگاه اعتراف كردهاند، عدالت دارند، پس باید به این پرسش پاسخ دهند كه چرا آنها را دستگیر كرده و اغتشاشگر نامیدهاند و اگر فاقد عدالت و متهم به تخلف و نقض قانون و... هستند، مطابق با آیه كریمه «اذا جاءكم فاسق بنبأ فتبینوا»، صرف شهادت این افراد در مورد دیگران فاقد اعتبار بوده و مانند هر شایعه دیگری، نیاز به تحقیق دارد.