نتیجه اظهارات فرمانده سپاه شكستن تابو و كاهش هزینه مخالفت با رهبری در جامعه است. از یكسو بسیاری از نیروهای سیاسی داخل كشور را كه با وجود مخالفت درونی با رهبری، شجاعت یا اراده كافی برای علنی كردن مخالفت خود نداشتهاند را به سوی این مخالفت سوق میدهد و از سوی دیگر،..

اظهارات اخیر فرمانده كل سپاه پاسداران مبنی بر مخالفت صریح رهبران اصلاحات با آیتالله خامنهای، دارای پیامدهای پنهانی است كه به نظر میرسد این پیامد در مشورتهایی كه به سرلشكر جعفری برای این اظهارات داده شده، در نظر گرفته نشده است.
یك كارشناس برجسته امنیتی در گفتگو با «آینده» ضمن بیان مطلب فوق افزود: طی حدود 28 سال اخیر، پس از خروج منافقین و بنیصدر از كشور، توافق نانوشتهای در میان احزاب، گروههای سیاسی، مسئولان و حتی نخبگان داخل كشور شكل گرفته بود كه حرمت رهبری انقلاب چه در زمان امام خمینی(ره) و چه در زمان رهبری آیتالله خامنهای حفظ شود و عملاً انتقاد و مخالفت آشكار مستقیمی با نظرات و مواضع رهبری نظام صورت نگیرد.
وی توضیح داد: این توافق نانوشته اگرچه الزام حقوقی و قانونی نداشت و در قوانین جمهوری اسلامی و احكام شرعی، هیچگاه انتقاد و مخالفت علنی با نظر رهبری جرم یا گناه تلقی نشده است، اما تبدیل به رویهای مورد وفاق در جامعه شد كه موجب شكلگرفتن سطحی از همگرایی در حیطه كلان میان گروههای داخل نظام شد و حتی شاهد بودیم در اوج قدرت دوران اصلاحات، روزنامههای این طیف از تعریض و مخالفت مستقیم، با رهبری پرهیز میكردند و این پرهیز حتی در جلسات خصوصی بسیاری از رهبران اصلاحات، به ویژه سید محمد خاتمی، مهدی كروبی و مهندس موسوی دیده میشد و رهبر انقلاب نیز سال گذشته از اینكه رسانهها حریم رهبری را حفظ میكنند، ابراز رضایت كردند.
این كارشناس افزود: اظهارات اخیر فرمانده كل سپاه مبنی بر مخالفت صریح رهبران اصلاحات با آیتالله خامنهای كه از زبان چهرههایی نظری آیتالله موسوی خوئینیها و حجتالاسلام خاتمی و چهرههای نزدیك به مهندس موسوی و حجتالاسلام كروبی بیان شده، میتواند دورهای جدید در جامعه ایجاد كند به مصلحت نظام و رهبری نیست.
وی ادامه داد: با توجه به آنكه چهرههایی نظیر خاتمی، این نقل قول را تلویحاً تكذیب كردند، موضوع از دو حال خارج نیست:
یا آنكه اظهارات مذكور صحت داشته اما اصلاحطلبان تمایلی به علنی كردن آنها ندارند و نمیخواهند به صورت صریح رودروی رهبری قرار گیرند و یا آن كه گزارش داده شده به فرمانده كل سپاه دچار اشكال بوده و گوینده یا نقلقولها جابجا شده است.
وی خاطر نشان كرد: در هر دو صورت، نتیجه بیان علنی این اظهارات، شكستن تابو و كاهش هزینه مخالفت با رهبری در جامعه است. چون از یكسو بسیاری از اصلاحطلبان و نیروهای سیاسی داخل كشور را كه با وجود مخالفت درونی با رهبری، شجاعت یا اراده كافی برای علنی كردن مخالفت خود نداشتهاند را به سوی این مخالفت سوق میدهد و از سوی دیگر، آرایش سیاسی داخلی را كه در آن، حفظ حرمت رهبری به عنوان فصل مشترك گروههای سیاسی محسوب میشد، دچار دگرگونی میكند.
این كارشناس ادامه داد: علاوه بر مسایل مذكور این رویه، گروهی از نیروهای اجتماعی تندرو را كه به دلیل پایبندی اصلاحطلبان به كلیت نظام و رهبری، از این گروه عبور كرده بودند را مجدداً به دامنه هواداران آنها سوق میدهد و به صورت تلویحی و تدریجی، به تولید آلترناتیو داخلی برای نظام و رهبری میپردازد.
وی در خاتمه گفت: قطعاً در این شرایط اصرار بر اظهارات مذكور حتی اگر صحت نیز داشته باشد، به مصلحت نظام و رهبری نبوده و نباید شرایط به گونهای پیش رود كه با تابوشكنی، حرمت مخالفت با رهبری آن قدر كاهش یابد كه به یك رفتار عمومی در میان برخی از اقشار جامعه تبدیل شود.